مقدمه ای بر CO2 Capturing

مقدمه ای بر CO2 Capturing

زمانی كه رابطه بین مصرف انرژی و محیط زیست مطرح می شود مباحثی مانند انرژیهای تجدیدپذیر، افزایش بازده سوختهای فسیلی و ذخیره سازی دی اکسیدکربن اهميت بيشتري مي یابند. با توجه به اینکه سوختهای فسیلی عامل اصلی ورود گازهای گلخانه ای به اتمسفر هستند، جمع آوری گازهای گلخانه ای به خصوص دی اکسیدکربن یکی  از روشهایی است که اخیراً بسیار مورد توجه واقع شده است.  پیمان کیوتو دولت ها را ملزم میکند که برای جلوگیری از اثرات منفی تغییر آب  و هوا از ورود این گازها به اتمسفر بکاهند .  با توجه به هزینه بالا و مسایل دیگر برخی از سیاستمداران از اجرای مفاد این قرار داد خودداری می کنند . در این پیمان ساز و کاری در نظر گرفته شده که کشورهای صنعتی بتوانند با صرف  هزینه کمتر در کشورهای در حال توسعه سهم خود را از کاهش این  گاز بپردازند . روش های مختلفی برای جمع آوری این گاز از تاسیسات صنعتی وجود دارد . چالش اصلی هزینه جمع آوری و در نهایت بهره برداری صحیح از گازهای گلخانه ای است. هدف از این مطالعه بررسی روش های مختلف کاهش و حذف این گازهای مخرب ، ذخیره و نگهداری کربن دی اکسید در مخازن زیرزمینی برای سالیان طولانی و ارتباط آن با بحث افزایش برداشت نفت می باشد.

گاز CO2 به عنوان مهمترین گاز موثر در تغییرات آب و هوا کاربرد چندانی در صنایع ندارد و نمیتوان آن را همچون متان به عنوان خوراک به کار برد . بنابراین جمع آوری آن از قسمت های مختلف تاسیسات صنعتی  و نگهداری آن در محل های امن به طوری که از ورود آن به جو زمین جلوگیری شود ، می تواند راه مناسبی برای کاهش این آلاینده باشد .  به عملیات جمع آوری گاز CO2 از واحدهای صنعتی که منجر به جلوگیری از انتشار گاز CO2 در اتمسفر میشود اصطلاحا carbon capturing  می گویند . روش نگهداری و حبس این گاز در مخازن نیز carbon storage  نام دارد و اصطلاح  CO2 sequestration ( جداسازی کربن ) به مجموع این دو فرایند اطلاق میگردد . و در نهایت اصطلاح (CCS) به کل این فرآیند گفته می شود .  

گام اول در فرآیند (CCS)، جمع آوری دی اکسیدکربن از این منابع و تولید یک گاز با غلظت بالا و مناسب برای حمل و نقل وتزریق و ذخیره سازی آن است.در حال حاضر سه رهیافت اصلی برای جمع آوری این گاز در مقیاس بزرگ صنعتی مانند کارخانه های سیمان ، نیرو گاه ها تولید برق با سوخت فسیلی وجود دارد که عبارتند از:
جمع آوری قبل از احتراق : که دی اکسید کربن را از یک سوخت گاز مصنوعی (تولید شده از زغال سنگ، نفت و..) قبل از اینکه سوزانده  شوند جدا می کنند. به این صورت که گاز طبیعی همراه با بخار وارد محفظه جداسازی شده و در آنجا پس از واکنش کربن دی اکسید آن جدا می شود و هیدروژن همره با هوا وارد محفظه ی احتراق می شود .

 

جمع آوری بعد از احتراق : جذب دی اکسید کربن پس از احتراق که به جذب فیزیکی یا شیمیایی  دی اکسید کربن متکی است به این صورت است که هوا همراه گاز طبیعی وارد محفظه ی احتراق شده ومی سوزد سپس کربن دی اکسید از گاز حاصل (به اصطلاح گاز اگزوز) جدا شده به سمت پایین می رود و گاز سبک تر که شامل بخار و نیتروژن است از بالا خارج می شود .

 

جمع آوری با روش احتراق سوخت اکسیژنی  : احتراق سوخت اکسیژن که در آن از اکسیژن به جای هوا استفاده می شود. تا بخار گاز دی اکسید کربن تقریبا خالصی تولید شود.

* از بین گزینه های فوق  جذب پیش از احتراق هم اکنون به عنوان بهترین و ارزان ترین گزینه محسوب  می شود.

تزریق و ذخیره سازی زیر زمینی می تواند باعث کاهش انتشار این گاز گلخانه ای در اتمسفر شود. همچنین روش هایی از جمله تزریق و ذخیره سازی کربن دی اکسید در مخازن نفتی می تواند کمک شایانی به بحث ازدیاد برداشت کند.
برای ادامه ی مطلب کلیک کنید

 

اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments